ปัจจุบันนี้กระแสความเชื่อเรื่องฮวงจุ้ยมีบทบาทมากในการกำหนดรูปแบบสิ่งก่อสร้างในเมืองไทย ไม่เพียงแต่ในหมู่ชาวจีน แต่คนไทยก็ยังได้รับอิทธิพลความเชื่อนี้ด้วย

แน่นอนว่าตัวผมเองไม่สามารถถึงกับชี้ถูกผิดในหลักวิชานี้ได้ทั้งหมด แต่ปฏิกริยาตอบสนองของคนที่เชื่อจำนวนมาก ไม่ได้ผ่านการกลั่นกรองด้วยเหตุผล เป็นการเชื่อตามกันอย่างง่าย แบบที่คนชอบไปขูดหาตัวเลขตามต้นไม้

ความจริงแล้วฮวงจุ้ยมิใช่สิ่งเหลวไหล หากแต่เกิดจากการสั่งสมวิชาความรู้ของคนรุ่นก่อนๆมา (ไม่ว่าจะถูกต้องทั้งหมดหรือไม่ก็ตาม) แต่ปัญหาที่ผมยังสงสัยคือวิธีการถ่ายทอดวิชาที่แฝงมาในรูปของไสยศาสตร์ การอธิบายอย่างอ้อมค้อมไม่ตรงประเด็น การสร้างบรรยากาศที่ดูน่ากลัวหากฝ่าฝืนข้อห้าม ซึ่งทำให้ผู้ที่ศึกษาขาดการคิดค้นหาเหตุผลที่แท้จริงของเนื้อหาวิชา และไม่สามารถปรับแก้วิชาให้เข้ากับสถานะการ์ณที่ต่างกัน การใช้หลักการตายตัวที่ใช้ในเมืองจีนจะใช้ได้ในเมืองไทยหรือไม่ หากมีผู้ศึกษาที่มีปัญญาแยกแยะ ค้นคว้าอย่างลึกซึ้งคงจะดีไม่น้อย

ผมขอยกตัวอย่างความเชื่อบางเรื่องซึ่งความจริงแล้วเราสามารถเข้าใจได้ด้วยสามัญสำนึก ไม่ว่าจะเป็นความรู้สึก หรือเหตุผลทางวิทยาศาสตร์ แต่หมอฮวงจุ้ยกลับไม่ยอมบอกเหตุผลตรงๆ และเลี่ยงไปใช้คำอธิบายแบบไสยศาสตร์

ประตูห้องตรงกันจะทำให้บาดหมางกัน อันนี้เป็นความรู้สึก วิธีแก้คือให้เจ้าของห้องหารูปตัวเองกำลังยิ้ม หรือแจกันดอกไม้ แขวนไว้หน้าห้อง


เตียงนอน ห้ามหันปลายเท้าไปยังประตูห้อง อาจจะเป็นสัญชาติญาณการระวังภัยอย่างหนึ่ง
บ่อน้ำทางทิศใต้ ทำให้ตาบอด ที่เมืองจีนพระอาทิตย์จะอ้อมใต้เกือบทั้งปี(จีนภาคใต้ -- ส่วนตอนกลางตอนเหนือทั้งปี) โดยเฉพาะเดือนมกราคมแสงแดดจะทะแยงมาจากทิศใต้มาก หากมีบ่อน้ำในทิศใต้แล้ว แสงอาทิตย์จะสะท้อนผิวน้ำเข้าตาได้ง่าย เมืองไทยเราก็อยู่ทางซีกโลกเหนือเช่นกัน แต่องศาต่ำกว่ามาก การสะท้อนแสงดังกล่าวอาจจะมีได้ในช่วงประมาณเดือนมกราคม คือปลายปีต่อต้นปีนี้ไม่กี่เดือน การแก้ไขคือปลูกไม้น้ำเช่นบัวคลุมผิวน้ำ หรือปลูกต้นไม้บัง


บ้านไทยชั้นล่างเป็นเสาไม่มีผนัง ไม่มั่นคง บ้านคนจีนมักจะสร้างด้วยการก่ออิฐเป็นผนังหนาๆรับน้ำหนักหลังคา ซึ่งวัสดุชนิดนี้ไม่เหมาะที่จะใช้ทำเสาสูง อาจจะเปราะหักลงมาได้ ต่างจากไม้ซึ่งมีความยืดหยุ่น และการเข้าไม้ที่ดีก็สามารถทำให้โครงสร้างมีความแข็งแรงได้ ปัจจุบันเรามีคอนกรีตเสริมเหล็กด้วย เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาอีกแล้ว


ทางสามแพร่ง แหล่งรวมกระแสชี่(ขี่)ร้าย ตำแหน่งบ้านที่ถูกแนวถนนพุ่งใส่จะต้องมีปากัว(โป๊ยก่วย)คือยันแปดทิศของคนจีน หรือสิงโตคู่รับเอาไว้ แน่หละครับตำแหน่งดังกล่าวมีโอกาสที่จะเกิดอุบัติเหตุรถพุ่งชนได้ การใช้เครื่องลางต่างๆจะเป็นการเตือนสติผู้ขับรถให้เกิดการตื่นตัว หรือการปลูกต้นไม้ใหญ่บัง การก่อผนังบัง ก็ช่วยป้องกันหากมีรถพุ่งเข้าชน


ทางลงสะพานกระแสชี่แรงเกินไป ไม่ควรทำทางเข้า เพราะว่ารถที่ลงจากสะพานจะพุ่งมาด้วยความเร็ว อีกทั้งก่อนขึ้นสะพานจะมองไม่เห็นบริเวณปลายทางอีกด้านซึ่งถ้าประมาทขับเร็วเกินไปเมื่อเจอสิ่งกีดขวางอาจจะเบรคไม่ทันได้ อันตรายตรงนี้จะลดลงได้มากสำหรับถนนที่ทำใหม่ในระยะหลังๆ คือการทำโค้งของสะพานไม่ให้โค้งมากเกินไป(คือใช้รัศมีความโค้งมากๆ) ทำให้ผู้ขับขี่สามารถมองเห็นไปได้ไกลหลายสิบเมตร ซึ่งเป็นระยะที่เพียงพอในการหยุดรถ


ทางโค้งต่างๆมักจะเป็นจุดอันตรายที่เกิดอุบัติเหตุได้ง่าย เช่นเดียวกัน ถนนสมัยใหม่จะถูกออกแบบให้มีรัศมีความโค้งมากพอที่ผู้ขับขี่จะมองเห็นได้ไกลพอที่จะหยุดรถทัน
|


เช่นเดียวกันคือทางโค้ง ทางเชื่อม จุดตัด สามแยกสี่แยกต่างๆ ที่ฮวงจุ้ยถือว่าเป็นจุดอันตราย สามารถลดปัญหาได้โดยการออกแบบเรขาคณิตของผิวถนน(geometric design) ตามหลักวิศกรรมการทาง (highway engineering) การติดตั้งป้ายสัญญาณ และพฤติกรรมของผู้ขับขี่



ห้ามมีห้องน้ำกลางบ้าน ซึ่งทำให้ระบายอากาศอับชื้นออกนอกบ้านได้ยาก
ตำแหน่งหัวหน้าครอบครัวจะอยู่ทางซ้ายของบ้าน(เมื่อหันหน้าออกไปยังหน้าบ้าน) เนื่องจากนิสัยถนัดมือขวาของคนส่วนใหญ่


และอยู่ด้านหลัง เพราะจะมองเห็นผู้น้อยอยู่ในสายตาตลอด
ยังมีอีกมากครับ ลองสังเกตุดูละกัน

ที่สำคัญคือวิชาความรู้ที่จะทำให้คนเราพัฒนาคือวิชาที่สอนให้รู้จักคิด ปรับปรุงแก้ไข ไม่ใช่สอนให้เชื่อตามแบบนกแก้วนกขุนทอง หรือขู่ให้กลัวไม่กล้าคิดอะไร อย่าลืมว่าคำว่า ฮวงจุ้ย แปลว่า ลมและน้ำ หมายถึงความเข้าใจในธรรมชาตินั่นเอง หากเรายึกติดกับกากวิชาตายตัวโดยไม่สนใจเนื้อแท้คือการศึกษาธรรมชาติ(physics) เราอาจจะได้สิ่งก่อสร้างที่ไม่เหมาะสมกับพื้นที่ ใช้งานไม่สะดวกตามที่ควรจะเป็น และวิชาการนั้นจะไม่เจริญก้าวหน้าอย่างแท้จริง

ที่มาของข้อมูล: se-ed.net