จากที่เคยมีสนามหญ้ากว้างอยู่หน้าบ้านก็กลับมีศูนย์การค้าเล็กๆตั้งบดบังบ้านสองชั้นหลังนี้เสียมิด อาจารย์กันต์ พูนพิพัฒน์ เจ้าของบ้านเริ่มต้นเล่าให้ฟังว่า

"ผมซ่อมบ้านทั้งหลังครั้งใหญ่ด้วยสาเหตุหลายอย่าง อย่างแรกคือต้องซ่อมเพราะเป็นไปตามอายุขัยของบ้าน อีกอย่างคือคิดไว้ว่า ต่อไปในอนาคตอยากจะยกบ้านหลังนี้ให้เป็นสมบัติของชาติ อยากให้เป็นพิพิธภัณฑ์ โดยจะร่วมมือกับหอศิลป์ขอ

เทศบาลซึ่งร่วมงานกับคณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (สถานที่ที่อาจารย์กันต์ทำงาน) เมื่อคิดอย่างนี้แล้วก็ต้องเตรียมความพร้อมให้กับบ้าน โดยต้องอยู่ในสภาพที่จะเป็นพิพิธภัณฑ์ได้ในอนาคต จึงซ่อมทุกอย่างทั้งพื้น ผนัง และหลังคา

การปรับปรุงครั้งนี้จึงต้องรื้อทุกส่วนของบ้าน เหลือไว้เฉพาะโครงสร้างเดิม และคงลักษณะการแบ่งพื้นที่ห้องต่างๆเหมือนเดิมเกือบทั้งหมด ก่อนจะลงมือปรับปรุง อาจารย์กันต์ต้องเก็บข้าวของแต่ละชิ้น ซึ่งเป็นของเก่าที่สะสมมานานด้วยตนเอง

" การตกแต่งครั้งนี้ต่างจากแบบเดิมที่เคยทำไว้ ผมโละเฟอร์นิเจอร์เก่าออกหมดเลยครับ ทำพื้นที่ภายในให้เป็นระบบระเบียบยิ่งขึ้น หลังคาที่มุงกระเบื้องขอดินเผาซึ่งใช้มานานแล้ว ก็รื้อลงมาทั้งหมด ก่อนซ่อมคิดว่าน่าจะตกแต่งให้เป็นสไตล์ที่ดูคลาสสิก และเป็นทางการ ไม่ใช่เป็นแบบแฟชั่น ซึ่งคงไม่เหมาะกับการเป็นพิพิธภัณฑ์ แบบที่เหมาะที่สุดน่าจะเป็นสไตล์ล้านนาโคโลเนียล ซึ่งเป็นแบบอย่างที่มีจริง"

ในการตกแต่งอาจารย์กันต์เล่าว่าต้องย้ายออกจากบ้านหลังนี้ไปอยู่บ้านหลังเล็กในบริเวณเดียวกันเป็นการชั่วคราว เพื่อจะได้คุมงานอย่างใกล้ชิด พร้อมกับสรรหาของตกแต่งที่เข้ากับสไตล์ล้านนาโคโลเนียลให้ใกล้เคียงมากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นลายไม้ฉลุตกแต่งเหนือประตู-หน้าต่าง มือจับแก้วเจียระไน หรือโคมไฟช่อระย้า ของเหล่านี้อาจารย์กันต์เป็นผู้เลือกสรรด้วยตนเอง ส่วนวัสดุตกแต่งทั่วไปให้ผู้รับเหมาเป็นผู้เสนอ นอกจากนี้ก็นำเฟอร์นิเจอร์ไม้หลายตัวที่อาจารย์กันต์ซื้อเก็บสะสมไว้นานแล้วมาซ่อมให้อยู่ในสภาพพร้อมใช้งาน

ภายในบ้านประกอบด้วยพื้นที่สองส่วนใหญ่ๆ พื้นที่ส่วนแรกอยู่ด้านหน้า ชั้นล่าง มีห้องรับแขก ห้องนั่งเล่น ห้องแฟมิลี่ ซึ่งเป็นพื้นที่ใช้งานสารพัด ทั้งนั่งเล่น เตรียมอาหาร ทำงาน และวางคอมพิวเตอร์ ชั้นบนเป็นห้องนอน 2 ห้อง โดยพื้นที่ส่วนใหญ่ตกแต่งด้วยโทนสีฟ้า พื้นที่ส่วนที่สองอยู่ด้านหลังบ้านซึ่งต่อกับส่วนรับแขก ใช้เป็นห้องรับประทานอาหาร โดยปรับแต่งใหม่ ทาสีแดงที่ผนังบางส่วน เลยส่วนรับประทานอาหารออกไปเป็นพื้นที่ของสวนหลังบ้านที่เต็มไปด้วยไม้ประดับประเภทกึ่งในร่มหลากพันธุ์ ล้อมด้วยรั้วด้านหลังบ้านที่ทาสีส้มและวาดภาพจิตรกรรมฝาผนังแบบสิกิริยา (Sigiriya) ของประเทศศรีลังกา

บ้านหลังนี้มีองค์ประกอบที่ดี กล่าวคือมีการวางตำแหน่งที่เหมาะสม โดยหน้าบ้านหันไปทางทิศตะวันออก ซึ่งมีต้นอโศกอินเดียยืนต้นให้ร่มเงา ด้านหลังบ้านเป็นทิศตะวันตกมีต้นลำไยที่อาจารย์กันต์ปลูกไว้ตั้งแต่เริ่มสร้างบ้านเมื่อ 20 ปีก่อน เวลานี้ต้นก็เติบโตช่วยบังเงาในช่วงบ่าย ทำให้บ้านไม่ร้อน นอกจากนี้ตัวบ้านยังมีการก่อผนังที่ค่อนข้างหนา รวมถึงใช้กระเบื้องดินขอมุงหลังคา ซึ่งมีส่วนกันความร้อนจากภายนอกได้เป็นอย่างดี บ้านหลังนี้จึงอยู่สบาย และสร้างความสุขให้เจ้าของบ้านสมดังความตั้งใจ

ที่มาของข้อมูล: บ้านและสวน